je hebt vijftig jaar kunnen groeien
voor je werd geveld, waardige boom
de klap was een verschrikkelijke symfonie
je takken werden afgezaagd
de schors weggeslepen
je werd verzaagd tot planken
planken uit je binnenste
zonder levenssappen
die ik nu in mijn handen heb

ik maak geen ikea van je
waardige eik
ik tracht een schrijn te maken
waarin niemand zal durven
prullen te plaatsen

maar ik moet nog in je
zagen en boren en schaven
postume martelingen
ik moet je penetreren
met vijzen en nagels

in mijn hoofd
heb ik dat beeld
van een gedroomde kast
geschikt voor oude boeken
voor hemelse muziek
porselein en kristal
van geraffineerde smaak
dingen om je te vullen
met een nieuwe ziel
voor de komende vijftig jaar

ebanista